Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Skorczyce

wieś w powiecie kraśnickim, w gminie Urzędów, leży na Wzniesieniach Urzędowskich nad Urzędówką

warto zobaczyć:

           - kapliczka z portalem wykonanym przez artystę rzeźbiarza Józefa Rachwała

           - pozostałości parku dworskiego

historia wsi

           Miejscowość notowana jest już w 1405, gdy na połowie jej gruntów Władysław Jagiełło lokował miasto Urzędów. W połowie XV wieku Skorczyce wraz z sąsiednimi Popkowicami były własnością Jana Ciszewskiego, była tam karczma oraz folwark rycerski, z którego płacono dziesięcinę plebanowi w Dzierzkowicach. Następnie należały do Bystramów, ostatni z tego rodu Paweł Bystram, podstoli urzędowski, odstąpił te dobra Mikołajowi Rejowi z Nagłowic. Ten urządził dla siebie zameczek myśliwski, zjeżdżał tu na łowy w okolicznych lasach. W 1569 właścicielem jest Jakub Skorczycki, w 1657 król szwedzki Karol Gustaw, naciskany przez Czarnieckiego i Jerzego Lubomirskiego, przybył tu znad Sanu i zająwszy Kraśnik oraz Urzędów, okopał się na górze skorczyckiej (zwanej Psia Górka) i przez kilka tygodni oczekiwał na przybycie księcia Rakoczego. Z tego czasu pozostały szczątki okopów nazywane „szwedzkimi okopami”. W XVIII wieku Skorczyce przeszły na własność Skorupskich, a w 1816 Anna Skorupska wniosła wieś w posagu Antoniemu Hemplowi. W rękach rodziny Hemplów Skorczyce pozostawały do wybuchu drugiej wojny światowej. W dniu 12 września 1943 Niemcy zamordowali 17 mężczyzn, mieszkańców Skorczyc i okolic.

Źródła:

Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom 10, Warszawa 1889

Słownik historyczno-geograficzny ziem polskich w średniowieczu, Instytut Historii Polskiej Akademii Nauk 2010 – 2014

Marek Nasiadka, Powiat kraśnicki, leksykon krajoznawczy, Kraśnik 2010

Dodatkowe informacje