Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

           Wieś w województwie lubelskim, powiecie kraśnickim, siedziba urzędu gminy wiejskiej, położona wśród Wzniesień Urzędowskich, nad Wyżnicą, przy dawnym trakcie pocztowym urzędowsko - rachowskim.

Warto zobaczyć:

           Kościół parafialny (XVIII wiek), drewniany, murowana brama - dzwonnica (XIX wiek) - czytaj więcej …

            Założycielem wsi w 1326 roku był Dzierżysław (Dzierżek), od którego pochodzi nazwa wsi, stanowiła prywatną własność możnego rodu Dzierżków. Powstała w dolinie Wyżnicy z połączenia kilku wiosek, które stanowią dziś jej części: Podwody, Rynek, Terpentyna, Góry, Zastawie i Wola. Przeszła w posiadanie królewskie. Przez króla Władysława Jagiełłę 13 lipca 1405 roku została lokowana na prawie średzkim. Istniał tu zamek, wzniesiony prawdopodobnie za Kazimierza Wielkiego, który był siedzibą starostwa urzędowskiego.

           W latach 1551 - 1809 właścicielami Dzierzkowic byli starostowie urzędowscy. Jednym z pierwszych był książę Jerzy Słucki. W 1656 roku dobra dzierzkowickie z królewskiego nadania przeszły na własność Teodora Denhoffa, starosty i podkomorzego koronnego, a w roku 1771 otrzymał je Kajetan Potocki - rotmistrz chorągwi pancernej. Ostatni dziedzic Dzierzkowic Leopold Szczepański za udział w powstaniu listopadowym 1830 roku zesłany został w głąb Rosji (jego majątek przejął w posiadanie rząd rosyjski).

           Po powstaniu listopadowym w 1835 roku dobra zostały nadana generałowi T. Geismarowi, po jego śmierci miała je w posiadaniu baronowa Natalia Gejsmar, po czym w 1919 roku przeszły na własność państwa.

           W lipcu 1915 roku trwały tu ciężkie walki między IV Armią Austriacką wraz z I Brygada Legionów J. Piłsudskiego a armią rosyjską. Śladami tych morderczych zmagań pozostały cmentarze wojenne, na których pochowano poległych żołnierzy austriackich i rosyjskich, a także Polaków wcielonych do tych armii.

           W dniu 5 września 1939 w walce powietrznej nad Dzierzkowicami polski myśliwiec zestrzelił dwa samoloty niemieckie. Jeden z pilotów niemieckich został zastrzelony podczas opadania na spadochronie, dwóch pozostałych zostało schwytanych i skazanych na karę śmierci za bombardowanie ludności cywilnej. Podczas okupacji w Dzierzkowicach oraz pobliskiej Ludmiłówce działały oddziały Batalionów Chłopskich, Gwardii Ludowej oraz Armii Krajowej. Za walkę z okupantem wieś odznaczona została Krzyżem Grunwaldu. W centrum Rynku ustawiono pomnik poświęcony mieszkańcom którzy zginęli w czasie II wojny światowej.

           W latach 1730 – 1748 wzniesiony został kościół pod wezwaniem św. Stanisława Biskupa i św. Marii Magdaleny, poświęcony w 1751 roku przez biskupa kijowskiego Kajetana Sołtyka.

 Kościół parafialny

                              

           Kościół jest drewniany, o konstrukcji zrębowej, oszalowany, w 1892 roku został powiększony przez dobudowę kruchty.

           W barokowym ołtarzu głównym znajdują się cztery płaskorzeźby z alegoriami: śmierci, czyśćca, ciał zmartwychwstałych i Sądu Ostatecznego. Ołtarze boczne, ambona i chrzcielnica rokokowe z 2 połowy XVIII wieku.

           Przed kościołem murowana brama – dzwonnica z 1880 roku z figurami św. Stanisława i św. Marii Magdaleny.

Dodatkowe informacje