Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Dymitr z Goraja

(około 1340 – 20 lutego 1400 Boży Dar)

podskarbi i marszałek wielki koronny

rodzina

z pochodzenia Rusin, syn Piotra z Klecia herbu Korczak, wojewody żydaczowskiego

                          

                    Jan Matejko                                     Wojciech Gerson

                Dymitr z Goraja                    Królowa Jadwiga i Dymitr z Goraja, 1869

poślubił Beatę z Bożegodaru, córkę Mścigniewa Awdańca wojewody krakowskiego

dzieci: Anna, mąż Andrzej Tęczyński; Katarzyna, mąż Dobiesław Oleśnicki, wojewoda sandomierski; Elżbieta, mąż Dobrogost Świdwa-Szamotulski, kasztelan poznański

biogram

           Wychowany na dworze królewskim, został zaufanym urzędnikiem trzech dynastii: Piastów za panowania Kazimierza Wielkiego, Andegawenów za Ludwika Węgierskiego i Jadwigi oraz Jagiellonom za Władysława Jagiełły.

           Był marszałkiem dworu zarządzającym żupami solnymi, opiekunem i doradcą młodej królowej Jadwigi (za powstrzymanie jej od ślubu z Wilhelmem Habsburgiem, wydarzenie to uwiecznił Jan Matejko i Wojciech Gerson, otrzymał miasteczko Szczebrzeszyn i okolice), jednym z głównych architektów unii polsko-litewskiej.

           Dzięki nadaniom trzech kolejnych królów Polski i ożenkowi z Betą (wniosła mu w posagu 14 wsi w województwie sandomierskim) stał się właścicielem jednego z największych w Polsce latyfundiów magnackich. Posiadłości te nazywano „Państwem szczebrzeszyńskim”, obejmowały kilkadziesiąt wsi oraz miasta: Szczebrzeszyn, Goraj, Turobin oraz Kraśnik.

Pochowany został wraz z żoną w klasztorze franciszkanów w Zawichoście.

kalendarium

1361 – związał się z królem Kazimierzem

1364 – 1370 i 1377 – 1399 – podskarbi koronny

1368 – współtwórca statutu żup solnych

1385 – współtwórca unii polsko-litewskiej

1386 – posłował do wielkiego mistrza krzyżackiego Zollera

1390 – 1400 – marszałek królestwa

Źródła:

Słownik biograficzny historii Polski, Ossolineum, Wrocław 2005

Marek Nasiadka, Powiat kraśnicki, leksykon krajoznawczy, Kraśnik 2010

Dodatkowe informacje