Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop

(w XV wieku nosiła nazwę Sowoklęski) - wieś położona w powiecie lubartowskim, w gminie Kamionka, nad rzeczką Mininą.

Warto zobaczyć:

Murowany dwór klasycystyczny, wzniesiony około 1800 roku według projektu Christiana Piotra Aignera dla pułkownika Ciesielskiego, wychowawcy synów księżnej Izabelli z Flemingów Czartoryskiej, który otrzymał dożywotnio Samoklęski w uznaniu zasług dla familii.

Rezydencja została rozbudowana po 1883 roku dla pisarza Józefa Weysenhoffa, dobudowano wtedy skrzydła i przy ścianie frontowej czterokolumnowy portyk dorycki zwieńczony trójkątnym szczytem.

Dwór w Samoklęskach

Dwór w Samoklęskach

Obok dworu znajdują się murowane budynki gospodarcze z końca XIX wieku, z dawną oranżerią (I połowa XIX wieku) przebudowaną w 1936 roku na stajnię.

Budynek gospodarczy

Budynek gospodarczy

Budowa leży w krajobrazowym parku zaprojektowanym przez Izabellę Czartoryską (przekształcony w 1883).

Fragment zaniedbanego parku

Fragment zaniedbanego parku

Na południe od dworu znajdują się liczne stawy o powierzchni około 200 ha.

W pobliskiej Kamionce znajduje się grobowiec rodzinny Weyssenhoffów w kształcie rotundy, zbudowany w 1985 roku przez architekta Ludwika Szamotę.

Historia wsi:

1462 – należała do Jana Ożarowskiego

1496 – należała do jego syna Felicjana

1559 – 1610 – właścicielem wsi był Andrzej Ożarowski

1610 – wieś zakupił Gabriel Tenczyński, wojewoda lubelski, a jego córka Zofia, żona Jana Daniłowicza, podskarbiego wielkiego koronnego, zmarłszy bezpotomnie przekazała wieś wraz z całą swoją fortuną swej siostrze stryjecznej Izabeli z Tenczyńskich Łukaszowej Opalińskiej

1668 – wieś w sumie posagowej otrzymała Zofia Stanisławowa Lubomirska, po jej bezpotomnej śmierci wieś przeszłą w ręce Sieniawskich, a następnie Czartoryskich

1824 – dobra od księcia Adama Czartoryskiego nabył Jan Weyssenhoff, generał dywizji ułanów polskich

1824 – zostawił majątek synowi Włodzimierzowi

1857 – po bezpotomnej śmierci Włodzimierza majątek objęła jego siostra Helena, która zapisała Samoklęski swemu synowcowi Józefowi

1880 – majątek oddziedziczył Józef Weyssenhoff

1894 – w Petersburskim Yacht Klubie Józef przegrał majątek do stryjecznego brata cara

1939 – ostatnimi posiadaczami Samoklęsk przed wojną byli Wacław i Róża Kuszlowie

Dodatkowe informacje