Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Jezusa w Woli Korybutowej

Został on wzniesiony w latach 1937 - 1939 z budulca po rozebranym, dawnym kościele unickim (XVIII wiek) z Lubienia.

           Złożył go cieśla z Głębokiego, Zdzisław Zamorski według projektu Antoniego Popławskiego […]. Kościół został poświęcony w 1941 roku. Parafię w Woli Korybutowej erygowano w 1946 roku. W 1960 oszalowano kościół od wewnątrz. Podczas kolejnego remontu dachy zostały nakryte blachą, wyremontowano wówczas także dzwonnicę. W 1974 budynek został wzmocniony żelaznymi szynami, a z zewnątrz oszalowany deskami sosnowymi.

Jest on drewniany, o konstrukcji zrębowej, jednonawowy. Prezbiterium jest nieco niższe i węższe od nawy, zamknięte prostokątnie. Po jego bokach znajdują się dwie zakrystie. Dach jest dwukalenicowy, nad nawą dwu-, nad prezbiterium trójspadowy, nad zakrystiami dachy pulpitowe, wszystkie kryte blachą. Nad dachem nawy wznosi się czworoboczna wieżyczka na sygnaturkę z latarnią, zwieńczona blaszanym hełmem. Fasadę zdobi rodzaj portyku - wejście główne flankowane jest dwiema parami drewnianych słupów.

Wewnątrz kościół nakryty jest płaskimi stropami. Wspierają się one na dwóch rzędach drewnianych słupów (po cztery z każdej strony). W środku trzy drewniane ołtarze. Pounicki ołtarz główny ma charakter barokowy (XVIII - XIX wiek), został przeniesiony z Lubienia. W nim współczesny obraz Najświętszego Serca Pana Jezusa. W ołtarzach bocznych obrazy św. Stanisława Kostki i Niepokalanego Serca NMP. Chrzcielnica jest drewniana.

W kościele znajdują się też obrazy Narodzenia, Ostatniej Wieczerzy i Zmartwychwstania (XIX wiek) oraz obraz Matki Boskiej Niepokalanie Poczętej z 1908, pędzla Jana Komara. Do tego późnobarokowy krucyfiks (XVIII wiek) i XVIII-wieczny ornat z tkanin.

Drewniana dzwonnica pochodzi z lat 1937 - 1938. Jest kwadratowa, nakryta blaszanym, namiotowym dachem. Jeden dzwon jest późnogotycki (zapewne z XV/XVI wieku), z napisem fundacyjnym, drugi z XVIII wieku.

Źródła

1. Katalog Zabytków Sztuki w Polsce, T. VIII, z. 5 - powiat chełmski, Warszawa 1968

2. G. Ruszczyk, Drewniane kościoły w Polsce 1918 – 39, Warszawa 2001



Dodatkowe informacje