Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Spis treści

klasztor

Budowę klasztoru (zapewne według projektu Józefa Pioli) przeprowadzono w latach 1701 - 1717. W 1799 skrzydło zachodnie wydzielono jako klauzurowe, pozostałe skrzydła były okresowo wynajmowane (mieścił się tu między innymi magazyn zbożowy, lazaret wojskowy, mieszkania prywatne, kaplica unicka). Od tego momentu wnętrze ulegało licznym przeróbkom. Od kasaty klasztoru w 1864 w skrzydle zachodnim mieściła się plebania parafii, która przejęła kościół. Po powrocie do Włodawy ojców paulinów (1993) i przejęciu przez nich całego budynku klasztornego (1999) przeprowadzono jego generalny remont i przywrócono pierwotny wygląd wnętrz.

Budynek klasztoru jest barokowy, frontem zwrócony na południe, piętrowy, częściowo podpiwniczony. Ma rzut zbliżony do kwadratu, z kwadratowym wirydarzem (pośrodku niego ogród parkowy) i czterema piętrowymi skrzydłami mieszkalnymi. Przy narożniku południowo-zachodnim jest piętrowy krużganek na rzucie litery L, łączący klasztor z kościołem. Na osi skrzydła tylnego (północnego) jest prostokątny ryzalit ustępowy, niegdyś zwieńczony kopulastym hełmem. Pod skrzydłem wschodnim znajdują się trzy obszerne piwnice sklepione kolebkowo i kolebkowo-krzyżowo.

Na zewnątrz elewacja wschodnia (od strony skarpy nadbużańskiej) podparta jest trzema skośnymi skarpami. Analogiczna skarpa znajduje się od strony wirydarza, na osi skrzydła tylnego. Kondygnacje budynku oddzielone są wąskim gzymsem, gzyms wieńczący jest wydatnie profilowany. Okna mają uszakowate obramienia oraz wydatne, profilowane odcinki gzymsu powyżej. W elewacji południowej znajduje się otwór wejściowy w uszkowatym obramieniu z piaskowca, nad nim kamienna tablica upamiętniająca fundację klasztoru. Dachy są dwuspadowe, kryte dachówką.

Na pierwszej i drugiej kondygnacji jest jeden trakt pomieszczeń wzdłuż krużganku obiegającego wirydarz. Po remoncie wnętrza rozpoczętym w 1998 na parterze umieszczono furtę, refektarz, kancelarię parafialną, salę konferencyjną, pokoje gościnne, kuchnię, pralnię, sanitariaty. Na piętrze - poza częścią mieszkalną - salę rekreacyjną, bibliotekę, archiwum klasztorne i parafialne oraz chór zakonny. Do tego między innymi wymurowano na nowo sklepienia kolebkowe, kolebkowe z lunetami oraz krzyżowe na korytarzach, nad pokojami oraz refektarzem.

W przyziemiu skrzydła północnego znajduje się przejazdowa brama sklepiona kolebką krzyżową, wzmocniona arkadą pośrodku przejazdu. Z piętra krużganku do skrzydła zachodniego prowadzi drewniany, barokowy portal z płaskorzeźbą Veraikonu w zwieńczeniu.

Dodatkowe informacje