Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Kościół pod wezwaniem Matki Boskiej Królowej Polski w Modryniu

            Ta dawna greckokatolicka cerkiew parafialna Opieki Matki Boskiej została wzniesiona w 1740 z fundacji Rozalii z Wilgów. Stanęła na miejscu poprzedniej, z 1406, ufundowanej przez Władysława Jagiełłę.

             Została zniszczona przez Szwedów na początku XVIII wieku, około 1870 zamieniona na prawosławną, gruntownie odnowiona w 1885. W 1920 zamknęły ją polskie władze, nie była użytkowana aż do 1977, wtedy ją wyremontowano. Obecnie stanowi kościół filialny parafii Mircze.

Jest on orientowany, murowany z cegły i otynkowany. Nawa ma rzut kwadratu, prezbiterium jest węższe, zbliżone do kwadratu, zamknięte trójbocznie. Przy nim od północy znajduje się zakrystia, od południa czworoboczny grobowiec rodziny Kuźmińskich – klasycystyczny (1828), z wyrytymi literami IKM i datą. Przy nawie od zachodu jest prostokątna kruchta z nadbudowaną czworoboczną wieżą – pierwotnie drewnianą, o konstrukcji słupowo-ramowej, oszalowaną, wtórnie obmurowaną.

Na zewnątrz ściany mają podziały ramowe (przed remontem naroża grobowca były boniowane, w jego trakcie ujednolicono wszystkie elewacje), na narożach podparte są masywnymi skarpami pochodzącymi zapewne z 1. połowy XIX wieku. W ścianach grobowca są wnęki zamknięte półkoliście. Nawę i prezbiterium w górze obiega dookoła profilowany gzyms. W kruchcie są klepkowe drzwi ze starym zamkiem. Dach nad nawą jest kopulasty (z nowszą wieżyczką na sygnaturkę), nad prezbiterium wielospadowy, nad kruchtą dwuspadowy z trapezowatym szczytem, nad wieżą dwuspadowy z trójkątnym szczytem, nad zakrystią i grobowcem pulpitowe. Wszystkie kryte blachą.

Wewnątrz ściany nawy rozczłonkowane są pseudopilastrami i płytkimi wnękami, w których znajdują się prostokątne otwory okienne. Drewniany chór muzyczny z pełnym parapetem jest wsparty na dwóch słupach. Sklepienia są pozorne, w nawie krzyżowe, w prezbiterium kolebkowe, w pozostałych pomieszczeniach stropy.

Wyposażenie kościoła (w tym trzy drewniane ołtarze) jest nowe.

źródła:

  1. Katalog zabytków sztuki w Polsce, T. VIII – woj. lubelskie, z. 6 – powiat hrubieszowski, Warszawa 1964

  2. Zabytki powiatu hrubieszowskiego, opr. D. Grzymała, J. Wojtiuk, Hrubieszów 2011

Dodatkowe informacje