Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

We wsi znajduje się murowany dwór (pałacyk) wzniesiony około 1860 dla Kuczyńskich (Koroszczyn był ich własnością od 1836 do 1944).

            W 1860 Henryk Marconi zamieścił jego projekt na łamach ,,Dziennika Politechnicznego”. Miało to być coś pośredniego między dworem a pałacem w stylu włoskiego odrodzenia, idealna siedziba ziemiańska o nieregularnym planie i bryle. Ten ,,dom obywatelski” jest pierwszym obiektem na terenie północno-wschodniej Lubelszczyzny, w którym świadomie zrezygnowano z klasycyzmu na rzecz włoskiego neorenesansu. Wzór ten cieszył się dużą popularnością wśród ziemiaństwa w 2 połowie XIX wieku (przykłady: dwór w Nosowie czy dwór w Milanowie również zaprojektowane przez Marconiego).

            Po 1870 wzniesiono oficynę, między 1912 a 1934 nieznacznie przekształcono elewacje, usunięto dekorację rzeźbiarską oraz nisze z rzeźbami w elewacji frontowej. W czasie II wojny światowej wnętrza zostały częściowo przekształcone, zlikwidowano też taras przy salonie w elewacji ogrodowej. W 1944 po wkroczeniu Armii Czerwonej dwór został przejęty przez państwo, zdewastowany. Od 1945 był siedzibą dyrekcji PGR-u w Koroszczynie. Remontowano go (nieudolnie) w latach 1973 - 1974. W 1997 odkupiła go córka ostatniego przedwojennego właściciela Leona Kuczyńskiego, został odrestaurowany.

            Jest to budowla neorenesansowa, w typie nieregularnej włoskiej willi. Frontem zwrócona na południe, murowana z cegły i otynkowana. Na rzucie zbliżonym do litery H. Składa się z parterowego, pięcioosiowego korpusu z piętrową, dwuosiową częścią wschodnią i z poprzecznego, także piętrowego, nieco wyższego, trójosiowego skrzydła zachodniego. W skrzydle tym od frontu jest parterowy, półkolisty ryzalit. W elewacji ogrodowej boczne skrzydła zaznaczone są ryzalitami - wschodnie dwuosiowym, zachodnie trójosiowym. W elewacji wschodniej znajduje się ganek otwarty półkolistymi arkadami wspartymi na filarach. Okna są prostokątne, w skrzydle zachodnim w opaskach z tynku. Te w półkolistym ryzalicie również zamknięte są półkoliście. Nad nim, na piętrze jest potrójne okno o układzie serliany (weneckie) - środkowy otwór zamknięty półkoliście, po bokach dwa mniejsze, prostokątne. Po obu stronach tego okna są płaskorzeźby uskrzydlonych fam z puttami, klasycystyczne, wykonane w narzucie. Dachy są dwuspadowe (nad częścią wschodnią wielospadowy), mają wysunięte okapy wsparte na drewnianych kroksztynach. W korpusie od frontu jest filarowa loggia i w czwartej osi wejście osłonięte głęboką, arkadową wnęką.

            Układ wnętrz jest nieregularny, w korpusie dwutraktowy. W pomieszczeniach na parterze są kasetonowe stropy. W skrzydle zachodnim, na parterze, znajduje się wielki salon z półkolistym zamknięciem od południa (zaznaczonym na zewnątrz ryzalitem). Pierwotnie była tu oranżeria, wydzielona parami toskańskich kolumn i przyściennych filarów.

            Wokół dworu znajduje się park z 2 połowy XIX wieku, o charakterze krajobrazowym, z okazami starych lip, świerków, akacji. Od frontu jest podjazd z małym gazonem. Zachowały się budynki gospodarcze: murowana rządcówka z 2 połowy XIX wieku oraz dawna murowana lodownia. Na terenie zespołu dworskiego jest też rodowy cmentarz dawnych właścicieli Koroszczyna.

Źródła:

1.Katalog zabytków sztuki w Polsce, T. VIII, z. 2 - powiat Biała Podlaska, Warszawa 2006

2. Antoni Jodłowski, Dzieje obiektów zabytkowych z wybranych miejscowości północno-wschodniej części woj. lubelskiego, Biała Podlaska 2000

Dodatkowe informacje