Strona wykorzystuje pliki cookies, jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, zostaną one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. W przypadku nie wyrażenia zgody nie jesteśmy w stanie zagwarantować pełnej funkcjonalności strony!

Golddrop
Gwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywnaGwiazdka nieaktywna
 

Cerkiew św. Trójcy w Tarnogrodzie

Pierwsza cerkiew w Tarnogrodzie, wtedy prawosławna, została wybudowana w 1567, później zamieniona na greckokatolicką

           Obecną wzniesiono w latach 1870 – 1875 (P. Cynalewska – Kuczma podaje daty 1868 – 1872) ze środków rządowych. Budowane wtedy na Chełmszczyźnie świątynie unickie miały zbliżać grekokatolików do Cerkwi rosyjskiej, dlatego ich architektura zawierała wyraźne elementy wschodnie (zazwyczaj plan krzyża i wyraźnie wyodrębnione trzy części: przedsionek, nawa i pomieszczenie ołtarzowe). W 1875 cerkiew zamieniono na prawosławną.

           Jest ona murowana, zbudowana na planie krzyża. Środkowa część krzyża jest wyższa, nakryta dachem namiotowym. Wieńczy go ośmioboczna sygnaturka z niewielką, cebulastą kopułką. Boczne ramiona krzyża mają dachy dwuspadowe. Pomieszczenie ołtarzowe zamknięte jest prosto. Z przedsionka wyrasta wieża – dzwonnica, w dolnej kondygnacji kwadratowa, w górnej ośmioboczna. Nakryta jest ona ośmiopołaciowym dachem zwieńczonym latarnią z cebulastą kopułką na szczycie. Elewacje zdobione są klasycystycznym detalem (pilastry, gzymsy, obramienia półkolistych otworów okiennych i drzwiowych).

                                                                          Opracowała Marta Goździk

Źródła:

P. Cynalewska-Kuczma, Architektura cerkiewna Królestwa Polskiego narzędziem integracji z Imperium Rosyjskim, Poznań 2004

Katalog zabytków sztuki w Polsce, T. VIII, z. 3 – powiat biłgorajski, Warszawa 1960

 

 

Dodatkowe informacje